Είμαι τόσο γέρος που να θυμάμαι ακόμα την δραχμή;;
Σε θυμάμαι σαν χθές που γέμιζες την τσέπη μου
Σαν να μην πέρασε μια μέρα
Και πραγματικά την γέμιζες, όχι αστεία
Με τα ωραία τα χρώματα σου..
Και ειδικά με τις πανέμορφες εικόνες σου: Αθηνά Παλλάδα, Καποδίστριας, Φοίβος Απόλλωνας, Δίας, Κολοκοτρώνης, και ο σωτήρας των γυναικών, ο Παπανικολάουυ. Καμία σχέση με τις άχρωμες αψίδες και τις γέφυρες και τα γοτθικά παράθυρα, λες και είμαστε απόγονοι του Αλάριχου..
Αλλά η δύναμη σου ήταν η αξία σου
ΓΕΜΙΖΕΣ την τσέπη...
Τότε που έλεγες "παίρνω 240 χιλιάρικα, καλά είναι", και ήταν καλά, ενώ τώρα που έγιναν 700 ευρώπουλα σφίγγεται η καρδιά σου
Τότε που το νεράκι κόστιζε 50 δραχμές και όχι 170 (0,50 εουρα)
Τότε που ήξερες πόσα σου βγαίνουν κάθε μήνα...
Τότε που δεν πήγαινες με ευκολία στις τράπεζες να πάρεις ένα "δανειάκι" 3000 εβραίους, γιατί απέφευγες να σκεφτείς ότι είναι ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ.
Και οι τράπεζες που παλια δεν θα σου έδιναν για πλάκα το ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ, σου δίναν με ευκολία τα τρία χιλιαρικάκια, για να στα πάρουν διπλά και τρίδιπλα
Σε πουλήσαμε φτηνά δραχμούλα..
Σε δώσαμε εσένα, που γέμιζες το στόμα μας, που ήσουν η συνέχεια του πολιτισμού μας - δραχμή, από το δράττω, αρπάζω στη φούχτα μου τους έξι οβολους που ήταν η αρχαία δραχμή - για ένα πλαστικό όνειρο, για ένα άχρωμο ζυμάρι, για ένα ευρώ που θα μας έκανε να μεγαλοπιανόμαστε
Να γίνουμε Ευρωπαίοι...
Να γίνουμε Γερμανοί...
Καραγκιόζηδες, σαν τις φυλές του Ινδοστάν, που ντυνονταν φασουλήδες για να υπηρετούν τους Εγγλέζους
Και ο Μεγάλος Λογιστής σε πούλησε, και έκανε κομπίνες για να μπούμε με βρακοζώνη στην ευρωζώνη...
Και αυτές τις κομπίνες τις πληρώνουμε τώρα χρυσές...
¶λλα ουδεν κακόν αμιγές καλού...
Αν είναι μέσα από την απόλυτη ισοπέδωση να ξαναχτίσουμε την χώρα μας, θα το κάνουμε με τα δικά μας χέρια..
Και με εσένα δίπλα μας
Θα μας ξανακάνεις πιο φτηνούς στην Ευρώπη, και πιο επιθυμητούς
Θα τυπώνουμε χρήμα δικό μας πάλι
Και όλοι αυτοί που μας χαντακώσαν, ας πάνε μαζί με τον Χριστοφοράκο στο Μινχεν...
¶ξιος εγγονός του παππού σου, που στα Δεκεμβριανά τον λέγαν
"Παπατζή", γιατί έβγαινε και έλεγε "Ζήτω η Λαοκρατία", και μόλις
έμπαινε στο μπαλκόνι έδινε εντολή στον Εβερτ να αιματοκυλίσει τις
πορείες
¶ξιος γιός του Πατέρα σου, του Μεγάλου Λαοπλάνου, που έλεγε "Τσοβόλα δως τα όλα"
ΑΛΛΑ ΚΟΒΕΙΣ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ και παγώνεις τις συντάξεις των 700 ευρώ, για να σώσεις ένα "κράτος" που δεν σεβεται τους πολίτες του, τι νομίζεις ότι σε περιμένει, εε;;
Όχι ο Καραμανλής ή ο Παπανδρέου, ή ο Επίτιμος και το σόι του, αλλά εμείς...
Οι πατεράδες και οι παππούδες μας, μέσα από τα χαλάσματα του Εμφυλίου την ξαναχτίσανε...
Και από κοντά οι μανάδες και οι γιαγιάδες μας τους στηρίζανε, και κυβερνούσανε το σπίτι σωστά...
Αλλά ¶λλοι κυβερνούσανε την χώρα
Και αυτοί μας οδηγούσαν από ήττα σε ήττα, από καταστροφή σε καταστροφή, από Χούντα σε Δημοκρατία..
Και εμείς ξαναχτίζαμε, γιατί έτσι ήμασταν τότε μαθημένοι, να δουλεύουμε για να ζούμε..
Και είδαν ότι αυτός ο λαός ήταν δουλευταράς, αλλά ατύχησε διαχρονικά: πάντα ήταν πιο μπροστά από την μικρόνοα, δειλή και κομπλεξική ηγεσία του, που μια ζωή έβαζε κόκκινες γραμμές αντί για γαλάζιες, για να υποχωρήσει ακόμα πιο πίσω, που πάντα μας χώριζε αντί να μας ενώνει, σε εθνικόφρονες και μιάσματα, σε βασιλικούς και βενιζελικούς, σε πρασινοφρουρούς και δεξιούς, σε γαύρους και βάζελους, αλλά υπάρχει και ο μΠΑΟΚ ρεεε..
Και πάνω εκεί στην δεκαετία του 80 αποφάσισαν να στήσουν, επι Δημοκρατίας, την μηχανή του εκμαυλισμου: θα κλεβουμε εμείς, αλλά θα πάρετε και εσεις ένα κομμάτι από την μάσα, να λιγδώσει το άντερο σας..
Και οι άφρονες χάρηκαν, γιατί δεν πήραν χαμπάρι ότι έκλεβαν από την τσέπη τους και την τσέπη των παιδιών τους.
Και υπέρτατη αξία έγινε το χρήμα και οι επιδοτήσεις, και ο διορισμός στην Ολυμπιακή με το βύσμα για τα πολλά λεφτά, και οι είκοσι κηπουροί στο κέντρο υγείας στη θέση των γιατρών, και οι ελιές στην Κρήτη που δεν υπήρχαν, αλλά έπαιρνα επιδότηση από την ΕΟΚ για τον δάκο και την μουχρίτσα
"Κανείς, κανείς θεσμός, παρά μόνο ο λαός", φώναζε τότε ο Μεγάλος Λαοπλάνος, πατέρας του Μεγάλου Ποδηλάτη. Έτσι η καθαρίστρια μπορούσε να παρκάρει στη θέση του Διευθυντή Καρδιοχειρουργικής, και να τον βρίσει από πάνω, γιατί ήταν όλοι ίσοι. Και κανείς δεν πήρε χαμπάρι ότι με την απόλυτη ισοπέδωση προς τα κάτω, χάναμε την αξία μας, την αξιοπρέπεια μας, τον εαυτό μας τον ίδιο, παύαμε να είμαστε άνθρωποι, να άνω θρώσκουμε, και γίναμε μούζικοι, μια μάζα, ένας εύκολα χειραγωγίσημος πηλός της Νέας Τάξης..
Αυτό πέτυχαν..
Και ύστερα τελειώσαμε με τους Μεγάλους Τιμονιέριδες και τις γκόμενες τους, τους εκτόπισαν τα ίδια τους τα παιδιά, και ήρθε ή ώρα των Μεγάλων Λογιστων, για την νέα φάση εκμαυλισμου..
Μάθαμε τις μετοχές και τα χρηματιστήρια, το εύκολο χρήμα, τον αέρα τον κοπανιστό, την ντόλτσε βίτα, επιχειρηματίες με φραπεδιά και κινητό στο χωράφι, ενώ γύρω μας δύσμοιροι πεινασμένοι Ξένοι δουλεύαν την γή μας, την γή των πατεράδων και παππούδων μας, γιατί εμείς είμασταν μπιζιμπόντιδες...
Κάναμε την τιμιότητα της δουλειάς ντροπή, θέλαμε το εύκολο χρήμα, τα κότερα, τα Σουπερπαρανταιζ και τα τζίπ και τα ρόλεξ, τα "ξέρεις ποιος είμαι εγώ", τα φιμέ τζάμια, τα εξώφυλλα στους Κωστόπουλους και τις άλλες πόρνες του λαιφ σταιλ.
Ζούσαμε σε ένα ψεύτικο πλαστικό όνειρο, και δανειζόμασταν συνέχεια από τις πρόθυμες τράπεζες για νέα πλαστικά: γαμοδάνειο, διακοποδάνειο, δάνειο -για - να - δεις - την εθνική-στην - Πορτογαλία, και πάει λεγοντας..
Και έφτασε η ώρα που η φούσκα έσκασε, και το Χρηματιστήριο κατέρρευσε
Και ψάχναμε αλαλιασμένοι τα λεφτά, οικονομίες μιας ζωής, εφάπαξ
Μες την παραζάλη, μας έριξαν εθνικό στόχο, το τάμα του Έθνους, την Ολυμπιάδα.
"Επρεπε" να την πάρουμε
"Έπρεπε" να την κάνουμε τέλεια
Και έτσι πληρώσαμε το πανυγυρι της ντόπας χρυσό..
Και αφού δεν δουλεύαμε πια, και απαξιώσαμε την δουλειά, ήρθαν ορδές από δυστυχησμένους, να δουλεύουν και να κάνουν τους εργολάβους εκδότες πιο πλούσιους..
Αλλά εμείς ζούσαμε στον πλαστικό μας κόσμο, και χτίζαμε τις πυραμίδες
Και μας έμειναν τα τερατουργήματα, άχρηστα και πανάκριβα
Και ήρθαν οι σεμνοί και ταπεινοί, αντιγράφοντας τους Μεγάλους Πράσινους, με χαρακτηριστική ραθυμία, να διαχειριστούν την πλαστική φούσκα που βούλιαζε στα σκ@τ@..
Και πλέον βρήκαμε και δεύτερες και τρίτες δουλειές, γιατί οι πρόθυμες τράπεζες θέλαν τα λεφτά τους πίσω...
Τώρα πλέον ζούμε για να δουλεύουμε..
Χάσαμε το χαμόγελο από την ζωή μας, την χαρά από την καρδιά μας
Ζούμε σε πόλεις βρώμικες, ντροπή του πολιτισμένου κόσμου, γεμάτες με σκουπίδια και δυστυχισμένους από τα πέρατα της Γης, ικανούς να μας σφάξουν για ένα κομμάτι ψωμί..
Αυτοί που κουνούσαν τα νήματα από τις μαριονέτες που λέγονται πολιτικοί, με γοτθική αυθάδεια μας ζητάνε και τα ρέστα, αφου αγοράσαν τα πάντα στη γή μας τζάμπα, μας λένε λαμόγια
Αλλά η ζωή είναι εδώ...
Στον κόσμο που ζούμε δεν υπάρχουν πια κανόνες, μα μόνο εξαιρέσεις..
Και η σκιά του παρελθόντος μας χτυπάει με την γροθιά της την πόρτα...
Γιατί ήρθε η ώρα να μας πουλήσουν το τομάρι μας ζωντανούς...
Αλλά ρε καργιόληδες αυτό δεν θα το πάρετε!!!
Σαν σταθούμε στα παπούτσια των πατεράδων και παππούδων μας, θα ξαναχτίσουμε αυτή την χώρα...
Γιατί έτσι πρέπει, μετά την μπόρα καθαρίζεις την λάσπη....
Εντάξει είμαστε λαμόγια του κερατά, και απατεώνες, και φάγαμε τα λεφτά και των δισέγγονων μας, αλλά μέχρι το σημείο να μας ξεφτιλίζουν τα λιμά από τα @ρχίδι@ του Φύρερ, πάει πολύ...
Επειδή απλά με τσάτισε πολύ το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Focus, και επειδή με την γκέη κυβέρνηση ΓκΑΠ δεν βλέπω κάποια αντρουά απάντηση - ήδη αυτός ο μαμούχαλος ο Πεταλωτής ψέλισε ότι φταίμε και εμείς που μας βρίζουν - καιρός να μπουν τα πράγματα στην θέση τους, και τα αγγούρια εκεί που ήταν
Με λίγα λόγια, οι Γότθοι αδερφοί μας καλό θα ήταν να βγάλουν τον σκασμό αυτήν την εποχή, γιατί δεν τους χρωστάμε, μας χρωστάνε!
Και αυτό γιατί:
Αγοράζουμε επί χρόνια τα αργά, δυσκίνητα και βενζινοφάγα αυτικίνητα τους
Πληρώνουμε το βάρος του Βενιζέλου και του Πάγκαλου σε χρυσό, για να πάρουμε από αυτούς φρεγάτες και υποβρύχια που γέρνουν
ήρθαν εδω το 1940 και μας σφάξαν
..αλλά πήραν από τους παπούδες μας τα @ρχίδι@ τους σε βουρστ με ζαουερ κραουτ
για να μας εκδικηθούν λαδώσαν ότι είχαμε σε πολιτικό, και πήραν την οικογένεια του Επίτιμου οικότροφο
τους χτίσαμε τα εργοστάσια και τα ορυχεία στην Γερμανία μετά τον πόλεμο, σαν γκασταρμπάιτερ
...γιατί μας είχαν ρημάξει τόσο την χώρα, που δεν είχαμε δουλειές εδω
μας φόρτωσαν τον Κόκκαλη
...και τον Μιζοφοράκο, και τον Επίτιμο Βρυκόλακα
Μας πούλησαν τις άθλιες τσόντες της δεκαετίας του 80, με τις κτηνοβασίες και το μαλλί χαίτη Ρούντι Φέλερ
Μας πουλάνε ακριβά τις μπύρες τους, και μετά λένε ότι τα μπαράκια μας είναι ακριβά
...εδω όμως που έρχονται , πινουν σαν τα ζωα και κοκκινίζουν στον ήλιο σαν αστακοί
...και μετά πάνε πίσω στην Γερμανία και λένε ότι η Ελλάδα είναι ακριβή και πάνε στην Τουρκία
Θέλαν να μας πάρουν τον Ρεχάγκελ
...τότε που δεν κοιμόταν στον πάγκο
Μας φέραν την Ζήμενς
Παίζουν πιο βαρετή μπάλα και από εμας, και μας βάζον να την πληρώνουμε χρυσή στην Νοβα
Πήραν το Μουντιάλ στην Ιταλία το 90 με πέτσινο πέναλντι, και έκαναν τον ΘΕΟ Μαραντόνα να ξεμαστουρώσει και να κλάψει
Έχουν πρωθυπουργό την Μέρκελ, που ήταν στη Στάζι και τους ρουφιάνευε
...και μοίαζει με @γ@μητη γκαρσόνα σε παρακμιακή μπυραρία του Ντόρτμουντ
Έμαθα ότι ήξεραν από φιλοσοφία από εμάς
...και μετά εριξαν τον Μαρξ κατακούτελα στην Παπαρήγα
Στην ενοποίηση των Γερμανιών τους αφήσαμε να πάρουν βοήθεια από την Ε.Ε. 60 μύρια ευρώ
...και τώρα που φαλιρίσαμε μας κάνουν το πεπόνι το βαρύ με την φλούδα την παχια
Ακόμα δεν μας επέστρεψαν το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο
Ακόμα δεν αποζημίωσαν τους επιζώντες από τις βαραρότητες στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα
Παιζουν φριχτά τεχνομπίτια στα γερμανικά
Αγοράσαν τον Αλφα και κρατήσαν την Μενεγάκη, για να χωρίσει από τον Λάτσιο
Αγοράσαν τον ΟΤΕ, και το σήμα είναι καμπάνα μόνο στο φυλάκιο "¶κρη"
Αυτά για τώρα!!
Ελέυθερα ξεχέστε τους στα σχόλια
¶κουσα για γκρουπ Blame Ze Germans στο twitter, θα το βάλω μετά
Επειδή κάποιοι ξεχάσανε ότι υπάρχουν και εργαζόμενοι σε αυτό τον τόπο..
Και επειδή βαρέθηκα με θεωρούν τόσο ζώο, ώστε να ασχολούμε με τα κερατιάτικα της κάθε Μενεγάκη και του κάθε Λάσιου, λες και εμένα δεν είναι κάθε μέρα το πρόβλημα μου η επιβίωση η δική μου και των προσώπων που νοιάζομαι...
Διαβάστε λοιπόν φίλοι, στίχους του Γιώργου Σκούρτη, και ειδικά ΕΣΥ κύριε Πράσινη Ανάπτυξη, που μας έλεγες ότι λεφτά υπάρχουν, και απλά μας γδέρνεις το τομάρι...
Η φάμπρικα ΔΕΝ σταματά..
δουλεύει νύχτα - μέρα ...
Και πώς τον λεν' τον διπλανό και τον τρελό τον Ιταλό
να τους ρωτήσω δεν μπορώ
ούτε να πάρω αέρα
Δουλεύω μπρος στη μηχανή στη βάρδια δύο - δέκα
κι από την πρώτη τη στιγμή μου στείλανε τον ελεγκτή
να μου πετάξει στο αυτί δυο λόγια - νέτα - σκέτα
ΑΚΟΥΣΕ, φίλε εμιγκρέ
ο χρόνος είναι χρήμα!
Με τους εργάτες μη μιλάς, την ώρα σου
να την κρατάς. Τον γιο σου μην τον λησμονάς
πεινάει κι είναι κρίμα ...
ΚΙ ΕΤΣΙ ΣΤΟ ΠΟΣΤΟ ΜΟΥ ΣΚΥΦΤΟΣ, ΞΕΧΝΑΩ ΤΗ ΜΙΛΙΑ ΜΟΥ. ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΟΚΤΩ, ΜΕ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΚΙ ΕΓΩ ΚΡΑΤΩ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ.
"...Από επαγγελματική εξουθένωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει -μεταξύ άλλων- σε ιατρικά λάθη, χρήση βίας στα νοσοκομεία και καρδιαγγειακές παθήσεις, πάσχει ένας στους τέσσερις γιατρούς στην Ελλάδα (ποσοστό 25%) και ένας στους τρεις ειδικευόμενους (35%), σύμφωνα με πενταετή έρευνα του Εργαστηρίου Υγιεινής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ.
Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας, που ολοκληρώθηκε φέτος, συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης (το λεγόμενο "σύνδρομο του burnout") παρουσιάζει το 25% των ειδικών ιατρών και το 33% των ειδικευομένων στα νοσοκομεία, το 28% των φοιτητών ιατρικής, το 37% των νοσηλευτών καθώς και το 35% των εργαζομένων στο ΕΚΑΒ.
Μάλιστα, σε ποσοστό 35%, οι ειδικευόμενοι εμφανίζουν αποπροσωποποίηση και κυνισμό, που συχνά αγγίζει τα όρια της αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με το 25% των νοσηλευτών, σύμφωνα πάντα με την έρευνα!
Το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης πλήττει, κυρίως τις ηλικίες 35 με 45 χρόνων, με "προτίμηση" στους ανύπαντρους άντρες γιατρούς και τις παντρεμένες γυναίκες, αλλά και όσους έχουν μεγαλύτερο ενθουσιασμό για τη δουλειά τους. Εκτός από τα όσα ήδη αναφέρθηκαν, το burnout ωθεί τους γιατρούς σε χρήση αλκοόλ και ηρεμιστικών, κατάθλιψη και ψυχοσωματικές παθήσεις.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, η οποία έγινε με επικεφαλής τη λέκτορα Ιατρικής, Εύχαρι Παναγοπούλου, το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από τρία συμπτώματα: τη συναισθηματική-πνευματική εξάντληση, τον κυνισμό ("έχω μια οξεία κοιλία στο 7", αντί για "έχω μία ασθενή με οξεία κοιλία") και τη μειωμένη αίσθηση επίτευξης ("ό,τι και να κάνω δεν μπορώ να βελτιώσω τον τρόπο και τις συνθήκες εργασίας μου").
Το σύνδρομο σχετίζεται αποκλειστικά με την εργασία, είναι χρόνιο και όταν κάποιος πληγεί από αυτό δεν επανέρχεται εύκολα χωρίς εξωτερική βοήθεια. Στο ερώτημα τι προκαλεί το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης στους ιατρούς και επαγγελματίες υγείας των νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης, οι έρευνες έδωσαν την απάντηση ότι το «burnout» δεν σχετίζεται με το πόσες ώρες εργάζεται κάποιος, αλλά με το πόσο ικανοποιημένος είναι από την εργασία του και με το πως είναι οργανωμένος ο εργασιακός του χώρος...."
Αυτοί οι άνθρωποι, είναι εκπαιδευμένοι επιστήμονες, για πάνω από 10ετία..
Είναι άνθρωποι που αγαπούσαν την δουλειά τους, και τον ασθενή, ήθελαν να προσφέρουν
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας τους μετέτρεψε σε κτηνάρες...
Και δεν έχει σχέση με τον χαρακτήρα σου, αλλά με το σύστημα, το οποίο σε εξουθενώνει, σου ρουφάει την ψυχή, και σε καταντάει κτήνος...
Και το ξέρω καλά, γιατί και εγώ κάπως έτσι ήμουν το τελευταίο έτος της ειδικότητας, και δεν σκοπεύω να ξαναγυρίσω πίσω, και ας πεινάσω..
Το Σύστημα...
Ζει μόνο για να ταίζει τους Καθηγητές και τους Προμηθευτές, και σαπίζει κάθε μέρα, καταβροχθίζωντας ψυχές, ζωές, και εκατομμύρια ευρώ..
Ζω και αναπνέω την μέρα που θα το γκρεμίσουν οριστικά, θα έρθω με το φορτηγάκι έξω για να κουβαλάω τα μπάζα..
Και ο κόσμος, τι θα κάνει χωρίς ΕΣΥ;;
Θα ξαναβρεί τους γιατρούς, αυτούς που είναι Ανθρωποι πρώτα...
Δεν είναι μόνο ότι φορολογούν τα πάντα, μέχρι και τον αέρα, και οσονούπω το..λεβαντοχέσιμο (δεν κάνω πλάκα, η οικολόγα λέει θα βάλει πράσινο τέλος στα λύματα), μέχρι και την ζωή μας την ίδια
Δεν είναι ότι η αγορά και η κοινωνία στέγνωσε από ρευστό, και σήμερα γράψαμε φάρμακα και πληρωθήκαμε σε ...φρέσκα αυγά!
Είναι ότι απέναντι μας έχουμε την πιο άσχετη και ανίκανη πολιτική ηγεσία των τελευταίων 3000 ετών, διακομματικά!
Είναι οι τύποι που στο Civilisation του Sid Meier τους εξαφανίζουν οι βάρβαροι από την εποχή του λίθου...
Προσπαθώ να καταλάβω πως αυτοί οι απίθανοι Παπακωνσταντινομπατζελημπιρμπιληραγκουσηδες σκέφτονται και πράττουν, και έχουμε τιγκάρει στις πατατιές
Τελικά πιστεύω ότι οι τύποι πάσχουν από το σύνδρομο της Ντάλιας Χατζηαλεξάνδρου..
Πως εξηγειται επιστημονικώς
Αυτοί οι τύποι δεν έχουν δουλέψει πότε στη ζωή τους
Είτε σπουδάζαν, είτε τους απασχολούσε το κόμμα, ή και τα δυο
Ουτε καν μέχρι το σουπερμαρκετ δεν πήγαν, δίναν στην φιλλιπινέζα την κάρτα
Η θεωρία τους για το κράτος είναι μεταξύ Βουλής και Hotel Grand Bretagne
Δεν έχουν βγάλει χρήμα στη ζωη τους, ούτε ξέρουν πως μοιάζει, μόνο χρωματικά τα ξεχωρίζουν, "τα μωβ, τα κίτρινα, τα πράσινα"
Για αυτούς 350 ευρώ είναι ένα ποτό και ένα πούρο σε μπαράκι στο Λονδίνο που σπουδάσαν σοσιαλισμό, και όχι το ποσό της σύνταξης του ΟΓΑ, που με αυτά πρέπει να ζήσει ένας ασφαλισμένος ενα μηνα..
Δεν ξερουν τι σημαίνει να πας στην τράπεζα και ο λογαρισμός να είναι άδειος, γιατί το κράτος δεν σε πλήρωσε εδω και μήνες, αυτούς τους προπληρώνουν..
¶ρα η απορία δεν είναι γιατί τα κάναν σκατά..
Η απορία είναι απλη: κανείς άλλος δεν τα βλέπει;;;
Η επόμενη απορία είναι βέβαια, αν αρχίσουμε να κρεμάμε πολιτικούς στα οδοφράγματα και στα μπλόκα, τότε μόνο θα καταλάβουν;;;
Ας απολάυσουμε λίγο το πρότυπο τους, την Ντάλια...
Τα παιδιά μας θα τα μεγαλώσουμε με μόνη κληρονομιά το δικαίωμα της γνώμης τους. Αν θέλαμε να τους αφήσουμε ένα Κομπρεσσορα να τα μεγάλωνε η Μερτσέντε..
