ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ

Περισσότερα

Από flyind @ Κυριακή, 29 Απριλίου 2012 5:52 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μνημόνιο , πασοκ , εκλογές , facts

Περισσότερα

Από flyind @ Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012 1:11 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: τσιφόρος , μαγκες , εκλογές

Περισσότερα

Από flyind @ Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011 11:51 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: Χριστούγεννα

Αυτός ρε είναι ο λαός του ΠΑΟΚ: με πανώ στο White Heart Lane Που γράφει "steal from the rich & give to the poor"!

Και τώρα μπορείτε να χώσετε τα σπηρούνια στον πάτο σας...

Γιατί οι Έλληνες είναι ικανοί για το καλύτερο και το χειρότερο: όπως με τον ΠΑΟΚ, που πάτησε τους Λονδρέζους στο σπίτι τους, ενω λίγες μέρες πρις είχε ξεφτιλιστεί από την Κέρκυρα και το ποντικονήσι..

Να δω τον σόβαρό τεχνοκράτη Papadimos (κατοχικός πρωθυπουργός) να προσπαθεί να συγχαρεί τον ΠΑΟΚ, και τίποτα στον κόσμο βρε!!

Οπαδοί του ΠΑΟΚ φώναζαν επίσης συνθήματα όπως "να καεί να καεί η π@#$:΅@ η Βουλή"

Μεταφέραμε την κρίση μας και έξω, ίσως γιατί στα γήπεδα ο κόσμος αναστενάζει, και ίσως γιατί η Δημοκρατορία εδώ κρύβει τα πάντα..

Θα δείξει...

Και για όσους λένε "ε, σιγά, κάποιοι κλώτσησαν ένα τόπι και κερδισαν, τι έγινε δηλαδή, θα αλλάξει η ζωή σου;;"

1ον η φανέλα είναι ιδέα και εκφραζει πολί περισσότερα πράγματα από το "τόπι"

2ον Θέλω και εγώ μια φορά, έστω και για λίγο, να νιώσω πρώτος, ότι μπορώ να είμαι ο καλύτερός

3ον Σε αυτή τη χώρα, έχουμε ανάγκη όση περηφάνεια μπορούμε να έχουμε, γιατί κάποιοι μας θέλουν ανδράποδα..

Ναι ρε ΠΑΟΚ!!

Τόσο απλά...

ΤΟΥΜΠΑ - ΚΟΥΒΑ  - ΒΙΕΤΝΑΜ!

Από flyind @ Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011 0:17 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: παοκ

Και να σαι, μετά από καιρό σε μια κλασική εγγραφή σου, σε εναν Pathfinder που ο πόλεμος μεταξύ δωδεκαθειστών και χριστιανών μαίνεται, ενώ έξω γίνεται χαμός..

Αν δεν γράψω σήμερα, θα σκάσω: Με έπιασε και η τσέχικη μαύρη μπύρα με την φρουτώδη γεύση, η Μαρία εφημερεύει, το παιδί είναι στους Άλλους για αυτό το Σουκου - ευτυχώς είναι μόνο μια νύχτα - και ΠΡΕΠΕΙ να τα βγάλω από μέσα μου, αλλιως με βλέπω να κάθομαι πάλι να δω το The Wall των Pink Floyd, και μετά το τέλος της ταινίας να ξυρίσω τα φρύδια μου..

Ωραια, βάλαμε και τον Degas για αρχή, λοιπόν:

ΝΙΩΘΩ ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ...

Μέχρι τον Αύγουστο δούλευα σε ένα μεγάλο Κέντρο Αποκατάστασης, είχα βάλει πολύ προσωπική δουλειά γιατί ήμουν μέσα από την μέρα πουν άνοιξε, τότε που υπεγραψα το συμβόλαιο όλο χαρά και την αμέσως επόμενη στιγμή ήρθε η Διευθύνουσα να μου πει: "Γιατρέ κάντε μια λίστα με φάρμακα επειγόντων, αυριο έχουμε τους πρώτους ασθενείς και δεν έχουμε ούτε Ντεπον"...

Και έτσι ξεκίνησε η περιπέτεια μου στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα, που περιγράφεται με δύο λέξεις :ΑΡΠΑ -ΚΟΛΑ

Άντεξα την προχειροτητα, το να είμαστε ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στις κότες, το να προσλαμβάνουμε νοσοκόμες με κριτήριο αν τις γούσταραν οι μέτοχοι και όχι αν είχαν εμπειρία, για να τις πληρώνουμε ένα κομμάτι ψωμί, τον γενικευμένο πανικό "πρπει να γεμίσουμε", τους ανειδίκευτους γιατρούς εφημεριών που πλήρωναν 5 ευρώ την ώρα, σαν πακετάδες σε γυράδικο, και είχαν απαιτήσεις να κάνουν θαύματα, τους συγγενείς που γκρινιάζαν συνέχεια, λες και εσύ τους έταξες ότι το σάψαλο με το εγκεφαλικό θα παίξει μπάσκετ με τον Γκάλη, που σε έπρηζαν για έλεγαν "εγω πλερώνω"¨, επειδή έβγαζαν περισσότερα φράγκα από σενα γιατί πήραν μια άδεια ταξί επι χούντας και τους διόρισε το κόμμα γιατί χειροκροτούσαν τον Μεγάλο με το τσιμπόυκι και το ζιβάγκο..

Έχανα στιγμές από την ζωή και την οικογένεια μου κάθε μέρα, αλλά συνέχιζα, ελπίζοντας να το στρώσω το μπυρδέλο, φτιάχνοντας κάθε μέρα οδηγίες και διαδικασίες, από νοσηλεία μέχρι χημειοπροφύλαξη, απο επιτροπές πριοσλήψεων μέχρι συμβόλαια και ασφάλιση για τους γιατρούς μου, και το κυριότερο, να μάθουν όλοι ότοι δουλεύουμε σαν ομάδα, με μικρό ή μεγάλο μερίδιο ευθυνών και ευθύνης: όλοι μαζί ακούγαμε τους επαίνους, γιατροί, νοσοκόμες και θεραπευτές, όλοι μαζί διορθώναμε τις πατάτες..

Μπήκα στον δρόμο της εξόδου όμως γιατί έχω ένα ελάττωμα για Έλληνας γιατρός: έχω συνείδηση, και δεν με αφήνει να κοιμάμαι τα βράδια. Έτσι ήμουν σε μόνιμη σύγκρουση με τον ημιμαθή μπαμπουίνο που παρίστανε τον επιστημονικό διευθυντή - φυσίατρο, γιατί έστελνα τα βαρειά περιστατικά σε νοσοκομεία, ενω το "σωστό" ήταν να τα κρατήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο, γιατί τα ταμεία μας πληρώνουν 150 ευρά την μέρα, και ο καλός γιατρός στην Ελλάδα είναι αυτός που τα "φέρνει" και όχι αυτός που γιατρεύει. Γιατί έκραζα τον μπαμπουίνο - και ήμουν μόνος μου σε αυτό, όλοι οι άλλοι κάναν το ξαδερφάκι του Ντοναλντ Ντακ - στο απίστευτο παπατζηλίκι που πούλαγε στους συγγενείς για περιστατικά χαμένα από χέρι "εγώ θα τα σώσω", και για τις επικίνδυνες ακροβασίες του τύπου "κλείσε του τον αναπνευστήρα για κάνα μισάωρο να πυροδοτηθεί η αναπνοή". Βρήκα εναλλακτική λύση, μάζεψα ότι μάζεψα από φράγκα, και λύσαμε την συνεργασία με το μαγαζί, πριν του δώσω την ικανοποίηση να με διώξουν.

Μέχρι και τους κέρασα όλους την τελευταία μου μερα εκεί, και πήρα τον δρόμο μου,με αυτό που έχω συνείδηση ήσυχο

Μαθαίνω ότι αυτοί γεμίζουν, σε σημείο που να έχουν υπερπληρότητα 110%. Εγιναν ένα θανατάδικο πολυτελείας, παρκάρισμα 90χρονης γριάς στο φουλ, με λουξ εγκαταστάσεις, γιατί υπάρχουν ακόμα ζωα ορθοπεδικοί που χειρουργούν αρθροπλαστικές στις 95χρονες, και αυτοί τις παίρνουν όσο ζήσουν, για να αρπάξουν τα 150 ευρα την μέρα από τα ταμεία..

Μαθαίνω ότι με τους νέους γιατρούς που πήραν τα μισά λεφτά από μένα, δεν διώχνουν τίποτα, και έχουν 3 με 4

θανάτους την μέρα, αποκορύφωμα η γιαγία που πέθανε την ώρα που έκανε εισαγωγή και την βάζαν στο κρεβάτι..

Αυτά τα περίμενα, και τα φανταζόμουνα..

Μαθαίνω ότι το προσωπικό οργανώνει εξοδο στην οποία καλούν όλους τους παλιούς γιατρούς, παιδιά που δουλέψαμε μαζί, ως μέλη της "οικογένειας" του κέντρου, αλλά όχι εμένα, και το οργανώνουν οι ίδιες νοσοκόμες για τις οποίες έφαγα άπειρο βρίσιμο καλύπτοντας πατάτες..

Αυτό επίση το περίμενα, αλλά με πείραξε, όπως παντα μου την σπάει να έχω δίκιο στην αχαρίστία

Γιατί όμως νιώθω ΜΑΛΑΚΑΣ;;

Γιατί ρε φίλε στο τέλος σου μένει η πικρή αίσθηση ότι αυτοί είναι οι "πετυχεμένοι" και εσύ είσαι στην απέξω: ο μπαμπουίνος που δουλεύει τον κόσμο και παίρνει τα ποσοστά του, ο ρουφιάνος που δίνει όλους τους συναδέλφους του για να σωθεί αυτός, και σου παριστάνει τον φίλο μπροστά σου, η προισταμ'ενη που γλύφει εκεί που έφτυσε, γιατί που θα βρει τέτοια διπλοθεσία στα γεράματα..

Μια φορά ρε πούστη μου σε αυτή την χώρα θα ήθελα να είμαι ο τελευταίος που γελάει, και να γελάω καλύτερα..

Μιά φορά..

Δεν έγραφα φασόν στο αγροτικό, κουτάκι και χιλιάρικο, δεν ζόριζα τους ασθενείς σε ανάγκη να τα σκάσουν σε ιδιωτικό χειρουργίο ή διαγνωστικο για να βγάλω τις μίζες μου, αλλά τους έβρισκα το φθηνότερο δημόσιο, δεν φίλησα κατουρημένες ποδιές για να παρω ΙΚΑ και ΤΕΒΕ, ακούω και ένα ευχαριστώ στον δρόμο, ενω σε άλλους συναδέλφους πέφτουν οι κατάρες πίσω από την πλάτη τους, κοιμάμαι ήσυχα τα βράδυα..

Αλλά δεν είμαι ο "πετυχεμένο" σε αυτή την χώρα, δεν έβγαλα με απάτη ένα σκασμό λεφτά.

Όπως είναι το πρότυπο της χώρας, ρίχτα ρε Techie:

"...Μπορούμε να φανταστούμε λοιπόν πως ανάμεσα σ' ένα δικηγόρο που αμέσως μετά την άσκησή του έπαιρνε 400 ευρώ για να δουλεύει σαν σκυλί και το συμφοιτητή του που η μάνα του του είχε δώσει ένα μαγαζάκι να νοικιάζει και έπαιρνε 600ευρώ για να κάθεται μέχρι να βρει μια καλύτερη δουλειά υπήρχε μια σαφέστατη διάκριση επιτυχίας. Η οποία σίγουρα δεν ήταν υπέρ αυτού που εργαζόταν..."

Πάντως το παρακάτω απόσπασμα μου φτιάχνει λίγο την διάθεση..

"...Ένα όνειρο έχω γι' αυτά τα καθίκια. Να πεθάνουν σε βαθιά γεράματα από στεναχώρια σ'ένα δυάρι στην κυψέλη παίρνοντας το μίνιμουμ της εθνικής σύνταξης και η μόνη τους χαρά να είναι η εβδομαδιαία συνάντηση στο ΚΑΠΗ της γειτονιάς τους, ενθυμούμενοι το πώς διαφέντευαν κάποτε τη χώρα και τι αχάριστοι που είναι οι άνθρωποι που τώρα τους έχουν ξεχάσει και δεν τους άφησαν ούτε σέντσι από τις μυθικές τους περιουσίες που "παρανόμως" κατέσχεσε το νέο καθεστώς...."

Μέχρι τότε, όλα μου θυμίζουν ένα βάλτς από τσαρλατάνους, που ο ένας χορεύει εξαπατώντας τον άλλο - γιατροί, κράτος, ασφαλισμένοι, επιχειρηματίες ραντιέρηδες του κώλου - μέχρι η θανατερή αγκάλη του να τους ρίξει στο κενό..

Προς όποιο μαλάκα θιχθεί ή αναγνωρίσει τον εαυτό του και έρθει εδώ απειλώντας και έχοντας ύφος χιλίων καρδιναλίων και διακοσίων ιμάμηδων: είναι το ημερολόγιο μου και γράφω ότι γουστάρω, και ελευθερα σχολιάζουν όσοι είναι φίλοι μου και τους αρέσει τι γράφω. Αμα σε χαλάει, τα κουβαδάκια σου και σε άλλη παραλία..

Υ.Γ.

Να το βάλετε ρε στο λομπυ στην αίθουσα αναμονής του κέντρου σας, είναι το μόνο που σας εκφράζει...

Από flyind @ Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011 10:05 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: σκατά , ιατρική και άνθρωπος , ιατροί , Σκέψεις

Αντε, ας ξαραχνιάσω και λίγο το μπλογκ, με μια κλασική ιστορία ελληνικής φρίκης..

Ευτυχώς το ιατρείο δουλεύει: μετά από τρια χρόνια με μάθανε, απέκτησα κύκλο ασθενών, όνομα στην πιάτσα - ευτυχώς που στη Θεσσαλονίκη υπάρχου πολλοί κάτοχοι τίτλου ειδικότητας και λίγοι ΓΙΑΤΡΟΙ - κυνηγάω την δουλειά μου, δεν είμαι τομάρι άρα ακούω και κάνα ευχαριστώ και κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια, και βγαίνουν τα έξοδα. Το Κράτος μας χρωστάει τα άντερα του, αλλά εδώ φέσωσε την αρκούδα την Μέρκελ, δεν θα πιστολιάσει τους ιδιώτες γιατρούς; Έχω και ποιότητα ζωής, τώρα που έφυγα από το Κέντρο Αποκατάστασης - μαυρη εργασία - εκμετάλλευση ενος γιατρου για διακόσιους αρρώστους - τα παίρνουμε από τους ασθενείς (κάποια μέρα θα τις γράψω τις εμπειρίες μου, θα κλείσουν σπίτια), εχω και χρόνο για τις Μαρίες και το ιατρείο..

Αλλά φυσικά γύρω σου το σύμπαν καταρρέει...

Και εξηγούμαι: δίπλα στο ιατρείο, σε ένα στενάκι, υπάρχει ένα οικόπεδο με ένα μισογκρεμισμένο σπίτι, που το μόνο που εξυπηρετούσε ήταν να χέζουν και να κοιμούνται τα λατρεμένα πρεζόνια του κέντρου, συνήθως πρώτα έχεζαν και μετά κοιμόντουσαν πάνω. Ο ιδιοκτήτης κάποια στιγμή γκρέμισε το σπίτι, φαντάζομαι αποστείρωσε με ναπάλμ το οικόπεδο, το έστρωσε τσιμέντο και το έκανε ένα υπέροχο φτηνιάρικο υπαίθριο παρκινγκ, το πιο φτηνό της περιοχής, ειδικά εμένα με έσωσε από τις εξερευνήσεις τύπου "σε πιο στενό με σκουπίδια θα παρκάρω τον κουβά". Οι παρκαδόροι είναι δυο 40ρηδές, ήσυχα παιδιά, δεν ενοχλούν, χτυπάνε 12ωρα σκλαβιάς εργασίας με μπλοκάκι. Κάποια στιγμή γνωριστήκαμε και πιάσαμε την κουβέντα, και εκεί έπαθα το σοκ: ο πρωινός είναι πολιτικός μηχανικός, και ο απογευματινός είναι χημικός μηχανικός - σαν να βλέπω τον γαμπρό μου και τον αδερφό του - και απλά κάπου πρέπει να δουλέψουν, με ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ για μεροκάματο..

Οτιδήποτε..

Σήμερα κάποια στιγμή ο απογευματινός ξέσπασε:

- Δεν αντέχω άλλο, έχω στείλει βιογραφικά σε όλο τον κόσμο, ψάχνω να φύφω οπουδήποτε από αυτη την σκλαβιά, μέχρι και η μάνα μου με λέει να φύγω να γλυτώσω, ευτυχώς που δεν ζει ο πατέρας μου να δει αυτό το ρεζιλίκι..

Και ακόμα δεν σηκώθηκαν οι πέτρες

Το μόνο που σου βγαίνει για την πολιτική ελιτ που μας οδήγησε να γίνουμε η Σομαλία του Βορρά είναι αυτό:

Αυτό βέβαια ισχύει και για σένα, λατρεμένε συμπολίτη μου ΨΗΦΟΦΟΡΕ, που βοήθησες να βγει αυτός ο ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ

Αλήθεια, δεν νιώθεις πολύ ΑΥΝΑΝΑΣ, όταν σκέφτεσαι ότι ψήφισες αυτό το μούτρο και την συμμορία του, γιατί πίστεψες ότι λεφ ΧΑΧΑΧΑΧ, λεφΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ, λεφτά υπάρχουν;; Αλλά τέτοιο κορόιδο είσαι ελληναρά μου, και άφησες τους ξεφτιλισμένους να σε χρεοκοπήσουν, να σε ξεφτιλίσουν, και αφού σε ΕΚΡΑΞΕ η ίδια σου η κυβέρνηση διεθνώς,οργανώνοντας το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα σε βάρος ενός λαού στην Ιστορία, έβγαιναν από τα Καστελόριζα να σε ..σώσουν, ρίχνοντας σε στα δόντια της αρκούδας της Μέρκελ

Και έτσι τα παιδιά σου δεν έχουν βιβλία στο σχολείο, οι γιατροί σου κάθε μήνα πληρώνονται και λιγότερο στα νοσοκομεία - σε λίγο καιρό μωρό μου, θα σε πληρώνω εγώ για να κάνεις ειδικότητα -  κάθε σπίτι έχει και άνεργο, και σε κάνουν να τα βάζεις με όλους τους άλλους - "οι δημόσιοι υπάλληλοι φταίνε' "οι ταρίφες φταίνε" "οι γιατροί φταίνε" - λες και αν γίνουμε όλοι φτωχοί, θα έχουν να πάρουν από κάπου φόρους. Και όσοι έχουν ακόμα ελπίδες, ελπίζουν σε ένα βαπόρι για την Αουστράλια..

Εσυ ρε μεγάλε τι ελπίζεις;;

Εγώ;;

Εγώ ελπίζω ότι εδώ δεν θα είμαστε τόσο ξενέρωτοι, όπως έλεγε και η Ελληνοφρένεια στην θεική εκπομπή της 23/9, και δεν θα έχουμε διαφυγές με ελικόπτερα και άλλες μαλακίες: έχουμε χωράφια, στρατόπεδα (Γουδί), δέντρα για να ταχτοποιήσουμε όλους τους σωτήρες, και δυο μέτρα  χώμα για τον καθένα - εντάξει ο Βενιζέλος και ο Πάγκαλος θα πάρουν τρία - χωρίς δικαστήρια, με γουνάκια και άλλες αηδίες, συνοπτικές διαδικασίες.

Κάποιοι εκει έξω θέλουν να δουν την Ρώμη να καιγεται..

Και στην χώρα που ο πιο "πετυχεμένος"¨Έλληνας θεωρείται αυτός:

..και αυτός ο τύπος είναι ακόμα εκτός φυλακής, χωρίς ούτε καν ένα πρόστιμο, χωρίς καν να τον κάνουν πτώμα

..τότε πραγματικά θα περιμένω και εγώ την μέρα που η Βουλή θα καίγεται - γιατί αν δεν θες εκλογές, αν δεν έχεις εναλλακτική λύση,  τάχα μου "συγκυβέρνηση" για το "καλό μας" και μαλακίες, τότε ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, και είσαι άχρηστος σαν θεσμός - και θα φωνάζω από κάτω:

Burn motherfucker, burn..

Υ.Γ. Βιβή μας, είθε η Δύναμη της Ζωής να κρατήσει την κυρα Πόπη μες την παλάμη της, είθε να ξαναγυρίζει ξαναγεννημένη μες το Φως (μια κέλτικη ευχή σε μια πεισματάρα Κρητικιά, εκει που θα είναι, και θα είναι καλύτερα, θα την εκτιμήσει).

Και μας λείπεις...

Από flyind @ Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011 11:16 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: γκαπ , σκατά , ιατρική και άνθρωπος , οργή , Σκέψεις

Οταν θα έρθει εκείνη η μέρα, που οι Νόμοι θα ξανάρθουν σε αυτή την χώρα

Και η Παιδεία θα είνα ξανά δωρεαν, και οι φόροι μας θα πηγαίνουν σε σχολεία και βιβλία

Και η Υγεία θα είνα το ύψιστο αγαθό, με λειτουργούς που θα έχουν μόνο αυτό στο μυαλό τους, και Κράτος που θα ελέγχει τι πληρώνει, και καλά κιόλας

Όταν οι δρόμοι και οι γειτονιές μας θα ξαναγίνουν δικοί μας, και η αστυνομία θα προστατεύει εμας, την τιμή μας και την περιουσία μας, και όχι τους VIP..

Όταν η εργασία θα είναι δικαίωμα, η αυθαιρεσία έγκλημα με βαριά τιμωρία, και ο καθένας θα δουλεύει με βάση τις δεξιότητες του, και με ικανό προσωπικό..

Όταν το όνειρο σου για μια δικιά σου επιχείρηση, δεν θα πνίγεται από φόρους και γραφειοκρατεία, αλλά θα προστατεύεται στα πρώτα του βήματα μέχρι να φτερουγίσει..

Όταν ο Πανύβλακας Φαλακρομούστακος, και τα Αγόρια - Κήτη, που προστατεύονται από μια Λεγεώνα σε κάθε εκδρομή τους, βρεθούν να λογοδοτήσουν στον Λαό, και οι ίδιοι που τους φυλάνε τώρα θα είναι οι δεσμοφύλακες τους..

Όταν αυτοί που πούλησαν τον Λαό για δύναμη και εξουσία και φράγκα, στα λιμά του Αδόλφου, βρεθούν στο ίδιο κελί με τον Πανύβλακα

Τότε θα ξαναρχίσουμε να κοιτάμε τα παιδιά μας στα μάτια...

Γιατί εκείνη η μέρα δεν θα αργήσει πια...

Τώρα τον προστατεύουν 7.000 κατάφρακτοι.

Κάνα δυο-τρεις ή πέντε απ' αυτούς ή άλλους θα τον φρουρούν κι όταν λογοδοτήσει...

Από flyind @ Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011 0:37 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: Σκέψεις

Καιρό είχα να γράψω..

Γιατί ίσως πλεον η ζωή και τα γεγονότα μας ξεπερνάνε..

Γιατί πλεον όποτε γράφω μου βγαίνει θυμός, οργη και αηδία..

Γιατί δεν έχω όρεξη να κάνω πλάκα πια, μέσα στα ερείπια..

Γιατί η έμπνευση ξεπεράστηκε από την πραγματικότητα: αυτά που ζούμε είναι δυστοπική φαντασία..

Ηθελα μόνο σήμερα, μέρα χαρά, μια που παντρεύουμε την αδερφή μας, να βγάλω κάποιες σκέψεις στο ψηφιακό χαρτί, στο ημερολόγιο αυτό, κάτι που μου κολλάει στο μυαλό τις τελευταίες μέρες.

Σε κουβέντες συχνά στο Φατσαμπουκ, το έχω ακούσει, το λένε, γιατί λεει να κατεβούμε στους δρόμους και να διαδηλώνουμε και να χάσουμε την δουλειά μας αμα λείπουμε και τίποτε δεν θα αλλάξει, και όλοι ίδιοι είναι....

Αλλά η πραγματικότητα ξεπέρασε και τα όποια επιχειρήματα μπορεί να έλεγα περί του αντιθέτου

Σύμφωνα με τον εφαρμοστικό νόμο για το Μεσοπρόθεσμο, πέρα από την έκτακτη εισφορά - χαράτσι για τα εισοδήματα ΑΝΩ των 8000 ευρώ, υπάρχει και φόρος επιτηδευματία, εφάπαξ σε κάθε ελεύθερο επαγγελματία, που σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη είναι 500 ευρώ.

Ελεύθεροι επαγγελματίες θεωρούνται και οι χιλιάδες κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι με μπλοκάκι, θα πληρώσουν και αυτοί κυρ Βενιζέλο;;

Εγω στο ιατρείο κόβω αποδείξεις κυρ Βενιζέλο, τιμωρούμε για την εντιμότητα μου;; Γιατί ιδιο κεφαλικό φόρο έχω εγώ, και ίδιο ο κύριος καθηγητής τρια στενά δίπλα, που έχει να κόψει απόδειξη 4 χρόνια, και όταν μπήκε το ΣΔΟΕ λιποθυμούσε δήθεν για να μην πάρουν τα βιβλία;;; (φυσικά δεν τιμωρήθηκε ποτέ)

Ενας ακόμα ψευταράς! Ο κ. Βενιζέλος όστις θα έκανε «σκληρές διαπραγματεύσεις» ως άλλος Διγενής στα Μαρμαρένια Αλώνια- ο κ. Βενιζέλος που ολόλυζε: «ξέρω τι περνά ο κάθε άνεργος, ο κάθε συνταξιούχος, ο κάθε νέος», ο ίδιος, αμ' έπος αμ' έργον φορολογεί τώρα όσους βγάζουν 8.000 Ευρώ τον χρόνο, δηλαδή (διά 14) 571,43 Ευρώ τον μήνα και (διά 12) 666,6 Ευρώ πάλι τον μήνα με 10%, δηλαδή με 800 Ευρώπουλα ετησίως. Οι άνθρωποι -η συμμορία Παπανδρέου-Βενιζέλου- είναι ικανοί να μας πάρουν ακόμα και τον οβολό απ' τα μάτια (των Δωριέων) ή απ' το στόμα (των Ιώνων) και να μην έχουμε να πληρώσουμε ούτε τον Βαρκάρη για να μας περάσει απέναντι...

Και την ίδια στιγμή 130.000 νέοι επιστήμονες φύγαν από την χώρα, μετανάστες, στερώντας τα καλύτερα μυαλά μας, αφήνωντας μας με τους Μπέους και τους Ψωμιάδηδες..

Δεν υπάρχει ζωή και μέλλον για κανέναν μας όσο αυτοί αποφασίζουν τις τύχες μας: είναι σαν να περιμένεις να τελειώσει η βεζίνη στο πριόνι του Leatherface για να γλιτώσεις.

Οι Ευρωπαίοι μας βλέπουν σαν το επόμενο πιάτο που θα τους προσφέρει η κυβέρνηση κατοχής: Ενέγεια, Λιμάνια, νοσοκομεία, επιχειρήσεις, όλα κοψοχρονιά στους Γερμανούς από την κυβέρνηση, που τώρα κάνει την σκληρή στα κομματόσκυλα που η ίδια γέμισε εδώ και 30 χρόνια το Δημόσιο, χρεοκοπώντας μας

Άλλη λύση πλεον δε μας μένει παρά μόνο ο δρόμος: η θα τους διώξουμε, ή θα φύγουμε, γιατι δεν έχει μέλλον αυτη η χώρα, σε λίγο θα θυμίζει το μυθιστόρημα του Cormac McCarthy...

Με ορίζοντα την Τρίτη, πρέπει να τους σταματήσουμε:

η νέα Φραγκοκρατία σταματάει στις πλατείες και τους δρόμους..

Από flyind @ Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011 1:13 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: σκατά , επανάσταση , Επικαιρότητα , Σκέψεις

χθες το βράδυ στις 20:03 μπροστά στην Βουλή

Δείτε τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα από όλες τις πλευρές

Για τον Σταμάτη που έχασε τη δουλειά του και την έγκυο γυναίκα του..

Για τον 48χρονο που κρεμάστηκε στα Χανιά από τα χρέη

Για τους γιατρούς που έφαγαν δακρυγόνα στο Ηράκλειο για να μην στεναχωρηθεί ο Υπουργός Λοβέρδος

Για τον Μανώλη που τον σφάξαν στο κέντρο της Αθήνας για μια καμερα

Για την Βιβή που δεν θέλει να αφήσει την γειτονιά της στα άγρια

Για την Μαρία που θα της κόψουν τον μισό μισθό λόγω "εξομάλυνσης" τον άλλο μήνα, ως αντάλλαγμα που δεν άφησε τον κόσμο να πεθαίνει

Για τους μαγαζάτορες που γίναν 'ανεργοι

Για τις στάσεις πληρωμών, τις αγαπημένες του κάθε Στρος που ασελγει στην Ελλάδα

Για τον Μιμη που κατέβηκε πρώτη φορά σε πορεία με την γυναίκα και το παιδί του

Για τους Σαλονικιούς που κάναν με τον ρυθμό τους την επανάσταση, χαλλλαρά

Για τα πιτσιρίκια με τα καφεκόκκινα που λυγίσαν τα ΜΑΤ

Για την μάνα μου που έκλαιγε βλέποντας το Μεσοπρόθεσμο

Για τους φοιτητές που λύθηκαν στα γέλια προχθές μόλις άκουσαν να ουρλιάζω "Λευτεριά στα Ελικόπτερα"

Για την Γιώτα με τα παιδιά που ΔΕΝ πήραν τον Πέρση στο λιμάνι..

Για όλους εμας...

Μόλις ξεκίνησε κάτι καινούργιο

Και με αρέσει...

Από flyind @ Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011 0:14 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: 25η μάη , επανάσταση

27 Απριλίου 1941, τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αθήνα

27 Απριλίου 2011, 70 χρόνια μετά...

Πέρασε πάλι από το κέντρο της πόλης του, παρκάροντας και διπλοκλειδώνοντας το τρακαρισμένο C2, μέσα από φυλές που μόλις είχαν έρθει από τη Κανταχάρ, το Καράτσι και το Λάγος, που άπλωναν τη πραμάτια τους σε δυο τετραγωνικά λινάτσας, βγάζοντας αυτοί φραγκοδίφραγκα, οι προστάτες τους εκατομύρια, και κλείνοντας τα τελευταία μαγαζιά του κέντρου..

Μπήκε σκυφτός στην πόρτα της πολυκατοικίας του ιατρείου, σήμερα είχε βροχή, σαν φθινόπωρο μες τον Απρίλη, έτσι ο άστεγος από απέναντι δεν θα ερχόταν σήμερα να ξερνοβολάει και να κατουράει απέξω, και ξεκλείδωσε την πόρτα ασφαλείας, είχε δουλειά σήμερα από νωρίς, μέρα ΙΚΑ...

Ψάχνοντας την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, βρίζοντας που ακόμα δεν πλήρωσε ο ΟΠΑΔ - 16 μήνες έφτασαν - το μάτι του έπεσε σε ενα bookmark,σαν να του θύμιζε το μπλογκ που έγραφε από παλιά, την εποχή της ανεμελιάς..

Μπήκε από περιέργεια μέσα: σαν να είχε μαζέψει σκόνη και αράχνες, μηδενικές επισκέψεις, στην υπόλοιπή μπλογκόσφαιρα οι χριστιανοί έβριζαν τους δωδεκαθειστές, οι δωδεκαθειστές τους χριστιανούς, οι μισοί ανεβάζαν το χθεσινό δημοσίευμα της Esspresso, και οι υπόλοιποι έγραφαν "Διαδώστε το", και κάποιοι είχαν μηδενίσει για τρίτη φορά τα μουσικά βιντεάκια του γιουτουμπιου..

- Αυτο δεν είναι δικαιολογία γιατί δεν γράφεις..

Έτσι ήταν, φερόταν όπως ο μέσος πολίτης στην χώρα: απογοητευμένος από την ανικανότητα που κυριαρχούσε, είχε απλά αποσυρθεί, και είχε αφήσει την νέα κυβέρνηση Τσολάκογλου να περνάει τον ένα κατοχικό νόμο μετά τον άλλο, χωρις να ακούγεται η φωνή του. Και το πλέον γελοίο ήταν πως ούτε τους νόμους τους δεν ήταν ικανοί να εφαρμόσουν...

Και έτσι κλεινόταν στον εαυτό του, και στον κύκλο από φίλους και οικογένεια, ας είναι καλά τα social network, εκεί μιλας με αυτούς που θέλεις, και αν φανεί ο τιμητής των πάντων, απλά τον διαγράφεις...

- Πάλι δεν δικαιολογείσαι. Αν πέθανε γιατί δεν το κλείνεις;;

Γιατί ήταν οι αναμνήσεις..

Από εποχές πιο οργισμένες, πιο ανέμελες, που έτρωγες και συ το παραμύθι της κοινωνίας των ενεργών πολιτών, που νομιζες ότι αν ποστάραμε 1000 άτομα κάτι όλοι μαζί, θα άλλαζε κάτι, λες και δεν ήξερε ότι η εξουσία σέβεται μόνο την δύναμη και την οργή, και ο καναπές δεν είναι δύναμη, ούτε το πληκτρολόγιο. Το ΄ξερε τουλάχιστον από την δουλειά του, που δεν άφηνε κανένα μαλάκα να πάρει το πάνω χέρι, το είχε διαπιστώσει πια, αν φανείς λίγο υποχωρητικός, αν δώσεις έδαφος στους κάφρους, θα σου βγουν από πάνω..

No mercy

Και έτσι όπως τα σκεφτόταν έγραφε και έγραφε και έγραφε και η μουσική έπαιζε, και τα νεύρα καταλαγιάζαν...

Θυμήθηκε ότι ο σκοπός του ιστολογίου ήταν αυτός: ένα ημερολόγιο που έγραφε ότι τον βασάνιζε και τον έκανε να νιώθει καλύτερα..

και ένιωσε καλύτερα που είχε ξαναγράψει, του είχε λείψει πραγματικά, και θα το ξανάκανε ..

Πρώτα όμως έπρεπε να γράψει την συνταγή στον ΙΚΑτζή παππού, γιατί βιαζόταν ο γέροντας να πάει να παίξει πρέφα στο καφενείο...

Αντε τινάξου, να φύγει η σκόνη!

Από flyind @ Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011 6:32 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: ιστοριες της πόλης