ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ

Μετά την κλινικό και πληροφοριακό ορισμό του ελληναρίου (γνωστού ανθρωπίδα), θα δούμε σήμερα την σοσιαλιστική του έκδοση μειντ ιν Γκριςςς....

Ο σοσιαλίζων ελληναράς είναι μια μετάλλαξη του κύριου κλάδου αυτού του είδους των ανθρωπιδών, η οποία έλαβε χώρα τη 10ετία του 80.

Προέλευση: Μακρινή εως πολύ μακρινή σχέση με την αριστερά (ίσως παππούς στη μακρόνησο). Το βέβαιο είναι ότι κατα την διάρκεια της Επταετίας έκανε και αυτός την επαναστατική στάση της πάπιας, χωρίς να μπορεί να αποκλεισθεί η πλήρης συνεργασία με το Καθεστώς (φέρε μου την κουκούλα)

Μεταλλαξογόνος παράγοντας (mutagen): ισχυρή δόση παπανδρεισμού μαζί με προσμονή βολέματος. Στη συνέχεια έντονος επηρεασμός από φιλοτομαρισμό και σημιτογόνα δράση

Πρότυπο: στη 10ετία του 80 ο Μεγάλος, ο Μένιος και ο Άκης Τσοχατζόπουλος, στο 90 ο Σημίτης, ο Πρετεντέρης και ο Άκης Τσοχατζόπουλος, στο 2000 ο γιωργάκης/βενιζέλος, η διαμαντοπούλου και ο Άκης Τσοχατζόπουλος.

Χαρακτηριστικός τύπος: τροποποιήσεις κατα 10ετία, ανάλογα με την πρόοδο του σοσιαλισμού στη Ελλάδα. Ξεκινάμε από ζιβάγκο, παχύ μύστακα και απλυσιά στις απαρχές του τρίτου δρόμου, και φτάνουμε στα Burberrys, Armani και Hugo boss στην ολοκλήρωση του σοσιαλισμού/εκσυγχρονισμού (η απλυσιά παραμένει).

Επίπεδο κουλτούρας: Ξεκινάμε από τα πολιτιστικά κέντρα τύπου Ρίτα Σακελλαρίου και φτάνουμε στα μεσημεριανά και στη Πάνια

Σκοπός ύπαρξης: ο διορισμός στο δημόσιο και των δισέγγονων του και η κονόμα, μαζί με το τζάμπα φαι, άντε και καμιά μπάζα στο χρηματιστήριο

Επιπτώσεις της μετάλλαξης: Πολλές και διάφορες επι εικοσαετία. Ενδεικτικά αναφέρω:

- Η ισοπέδωση και απαξίωση προς στα κάτω οποιοδήποτε διαφορετικού και άξιου στο όνομα μιας κατ΄επίφασης "λαϊκής" δημοκρατίας (ως γνωστόν ο πολτός ελέγχεται πιο εύκολα)

- Η εξαχρείωση του ήθους ενός ολόκληρου λαου και ο εκμαυλισμός τους σε υπερκατανάλωση έτσι ώστε να αφήσουν οι έλληνες την αποταμίευση και να αρχίσουν (σαν τα αμερικανάκια) τα εορτοδάνεια και τις πιστωτικές

- το παντελόνιασμα τριών προϋπολογισμών στις τσέπες κλαδικαρχών

- ο διορισμός (με το φτυάρι) μυριάδων ψηφοφόρων στο δημόσιο, με μόνο κριτήριο το βύσμα, και με αποτέλεσμα την κατάρρευση του όποιοι κοινωνικού κράτους

- Η απαξίωση των επιστημόνων σε αυτή τη χώρα και η επιβολή του κάθε καραγκιόζη ως προτύπο, με βάση τα πόσα λεφτά βγάζει

- η κατάργηση στη πράξη από το παράθυρο των εργασιακών δικαιωμάτων (σοσιαλιστικά/εκσυγχρονιστικά)

- η ατελείωτη μπουρδολογία και παπαρολογία, με βάση το ρητό ότι ένα γραμμάριο δημοσίων σχέσεων αξίζει όσο ένας τόνος πραγματικής δουλείας (πρέπει να ΔΕΙΧΝΕΙΣ κουρασμένος και όχι να κουράζεσαι).

- Και τέλος το κατόρθωμα τους να κάνουν και τους υπόλοιπους σαν τα μούτρα τους

Μέλλον της μετάλλαξης: ήδη οι πιο αδίστακτοι εξ αυτών προσχωρούν στους γαλάζιους ελληναράδες (μια παρόμοια μετάλλαξη με ισχυρή πρόσμιξη εθνικοκαφροσύνης), οι δε λοιποί το σκέφτονται

Στο μέλλον θα γράψω και για άλλα είδη ελληναρίων, ειναι πολλές οι μεταλλαξεις.

Το παρόν αφιερώνεται σε μια μυστακοφόρα λέρα, που μου έμαθε στα 5 χρόνια της ειδικότητας, πως να τα ξύνω, να βλέπω όλη μέρα μετοχές, να αποποιούμαι των ευθυνών μου, να πουλάω φύκια για μεταξωτές κορδέλες, και να ΚΑΝΩ ότι νοιάζομαι για τον άρρωστο. Ευτυχώς, απέτυχα σε ΟΛΕΣ τις συμβουλές του, και το ότι με βρίζει όλη μέρα τώρα που έφυγα (γιατί μπροστά μου θα έτρωγε κουτουλιά), είναι τίτλος ΤΙΜΗΣ. Το εύχομαι ολόψυχα, του καργιόλη, καλό ξεκοίλιασμα

Από flyind στις Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007 @ Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007 9:52 πμ | Permalink
Tags: ελληνάρι