2000, παραμονή (μπλογκοπαίχνιδο)
Τώρα, αυτή η πάσα από την Βιβή ξυπνά αναμνήσεις... Λοιπόν τι έκανα το αλκοολικό ρεμάλι τότε;;
Η φωτό μπήκε πριν θυμιθώ που πραγματικά ήμουν. Γιατί μέσα στο στρατόπεδο έκανα πρωτοχρονία το ...2003, άα που σκατά ήμουν το 2000;;
Χμμμμ
Το 2002 μπεκρόπινα στο Berlin, το πιο παρακμιακό καταγώγιο της πόλης, γιατί σε μια βδομάδα εφευγα στο στρατό, γιατί οι άντρες γίνονται κουρούμπελα πριν πάνε στο μεγαλύτερο νηπιαγωγείο της επικράτειας δεν μπορω να καταλάβω...
Χμμμ, που ήμουνα άραγε...
ΑΑΑΑ, δεν είχα πάρει πτυχίο τότε ακόμα, και έβγαινε η τελευταία εξεταστική, ίσα ίσα προλάβαινα την ορκωμωσία τον Μαρτιο, για αυτό δεν το θυμάμαι, ακόμα ήμουν φοιτητής, στο πτυχίο, αρα..
Όχι ρε φίλε που τα πουλάς αυτά, σιγα μην διάβαζες πρωτοχρονιά, μέχρι και οι πέτρες θα σε κράξουν.
Λοιπόν, αν δεν με απατά η μνήμη μου, τότε έμενα ακόμα Θέρμη, και για εσάς που δεν ξέρετε, η Θέρμη είναι εκτός Θεσσαλονίκης, άρα αν έβγαινες στο κέντρο, και δεν είχες αμάξι να γυρίσεις,επέστρεφες το πρωί, με το πρώτο πρωινό λεωφορείο στις 6. Αρα, κατά 90% βγήκα με τα ρεμάλια - που τώρα πανρτευτήκαν και αυτά, και περιμένουν παιδάκια - και σίγουρα ξεκίνησε μπυροκατάσταση, που κατάληξε ή στο Zero πίσω από τα μπουρδελα τους σταθμούς των ΚΤΕΛ στο Βαρδάρι, ή σε ....
ΟΧΙ ΡΕ ΣΥ τώρα το θυμήθηκα!!
ΟΧΙ ΡΕΕΕΕ
Μα φυσικά!!!
(1) ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΚΕΙΝΗ; (2000)
Πρωτοχρονιά του 2000 ήμουν στον φίλο μου τον Ζόραν, στο Νις της Σερβίας, και μετά από αρκετά ρακιά για το κρύο και τα δυο μέτρα χιόνι, διαδηλώναμε με τους φοιτητές και τις σφυρίχτρες, να πέσει ο Μιλόσεβιτς, ενας από τους τοπικούς δικτάτορες..
60000 Σέρβοι και ένας Έλληνας
Μάλιστα, τελικά με λίγο ζόρι τα θυμάσαι όλα..
Λοιπόν, τί άλλο;;
Α ναι..
(2) ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΕΙΧΑΤΕ ΤΟΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΧΙΛΙΕΤΙΑ; (ΚΙ ΑΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΝ)
Τι ήθελα τότε;; Αν κρίνω από τα μυαλά που κουβαλούσα, υγεία, ειρήνη, την φίλη της, παγκόσμια επανάσταση, και να πεθάνω στα 33 γιατρός στην Τζαμάικα μετά από όργιο..
Ευτυχώς για όλους μας δεν επιβεβαιώθηκα..
Ελπίζω για καλό...
(3) ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΤΑ ΔΕΚΑ ΑΥΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ;
Τα πάντα....
Και έτσι πρέπει στην ζωή τελικά, αν δεν αλλάζεις, τότε καλύτερα να βρεις μια πυραμίδα, άμμο, μπόλικη γάζα, και να παριστάνεις την μούμια...
Οτι και να γίνει, είσαι καταδικασμένος να ψάχνεις για το καλύτερο, και όταν το βρεις, όταν σε αξιώσει ο Θεός δηλαδή, τότε πρέπει να το κρατήσεις με νύχια και με δόντια...
Το κλέβω από την Βιβή:
"...Δεν ξερω αν ειμαστε καλυτερα ή χειροτερα, ξερω ομως πως ειμαστε ακομα εδω. Κι αυτο ειναι κατι...."
Ας κάνω τώρα τις πάσες μου στην Κική, στον Βασίλη, και τον -ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ- Γιάνν...ωχ αυτός έπαιξε! Τεσπα, στους άλλους!!!
Τώρα, τι ακούγαμε τότε, χμμμμ
Α, ναι..
Και έτσι ο άντρας της..Μάρας, ο κυρ Θόδωρης θα αρχίσει να κλεινει τους "ενοχλητικους", μια που θα έχει περάσει στον κόσμο ότι οι μπλόγκερ είναι μια ποταπή συμμορία εκβιαστων και υβριστων (αλήθεια με εκεινον τον Καψαμπέλα τι έγινε;; τα βρήκανε τελικά οι δημοσιοκάφροι;;")..
